Voorbeelden van ingezaaide eenjarige tot kortlevende overblijvende planten
Het overgrote deel van alle ingezaaide bermen, taluds en andere terreinen is in het eerste jaar een groot succes. Het eerste jaar is er geen concurrentie, maar daarna loopt het meestal snel terug. Vooral bij het inzaaien van eenjarige soorten: inheemse akkeronkruiden of mengsels met exotische eenjarige planten. Alleen door de bodem steeds om te woelen, en de wortelstokken van overblijvende planten uit de bodem te verwijderen, kunnen zaden van eenjarige planten steeds opnieuw ontkiemen, uitgroeien en uiteindelijk weer nieuwe zaden produceren. Een alternatief is om een hooiland beheer te voeren, met al dan niet ingezaaide overblijvende graslandplanten.
Zeer gespecialiseerde bedrijven kunnen een bloemrijke berm zo inzaaien en beheren dat het minstens 3-5 jaar redelijk bloemrijk blijft. Maar meestal begint dan pas de eindstrijd tussen grassen en de ingezaaide planten. Uiteindelijk zal bij een goed beheer een natuurlijke vegetatie ontstaan met planten die van nature in de bodem zaten, zich nieuw hebben gevestigd en enkele soorten die zijn uitgezaaid. Esthetisch gezien is dat vaak geen proces waar iedereen doorlopend enthousiast over is. Wat bloemenrijkdom betreft gaat het meestal met pieken en dalen. Dat is misschien wel het grootste struikelblok in het stedelijk gebied. Uitsluitend met vakkundig beheer, dat in een reeks van jaren wordt uitgevoerd, is duurzaam succes te boeken. Op deze pagina enkele voorbeelden vanr vergrassing en successen van inzaaien in combinatie met vakkundig beheer. Voor graslandbeheer zie: 'Grasland en bermen'. onder bijenbeheer.
 
Een ingezaaide berm met een schitterend resultaat (1997)
 
De zelfde berm 1 jaar later (1998)
 
Dezelfde berm 4 jaar later 2001- Het resultaat na enkele jaren is meestal een sterk vergraste berm of verruigde berm. Door zeer zorgvuldig beheer kunnen grassen wat worden teruggedrongen. Maar of dat lukt, hangt ook af van de chemische samenstelling (voedselrijkdom, zuurgraad) en het bodemleven (bacteriën, schimmels, aaltjes).
 
Hier een totale vergrassing na 4 jaar (2001). Enkele overblijvende planten kunnen nog wel standhouden, maar breiden zicht niet uit. Dit is niet in de schoenen te schuiven bij het bedrijf dat het heeft aangelegd. Dat ging met de kennis van toen. Ook onregelmatigheden in het beheer, hebben tot deze situatie geleid. Maar ook de laatste jaren (2010-2016) is dit te vaak nog steeds de realiteit.
 
Deventer (1999) - Deze middenberm in de buurt van de IJssel is ingezaaid en ziet er aanzienlijk mooier uit dan op de foto. Na enkele jaren was de vegetatie al sterk vergrast en de meeste ingezaaide soorten verdwenen.
 
(Schiedam 1991) - Klaprozen (hier ingezaaid) zijn grote favorieten bij het publiek. Maar zijn meestal na een jaar al sterk gedecimeerd.
 
Zoetermeer 1996 - Een volledig natuurlijke pioniervegetatie van grote klaproos, echte kamille en herik op klei in Een jaar later was hier vrijwel niets meer van over.
 
Apeldoorn 1997 - Een zeer brede middenberm met gele kamille, vaak een zeer kortlevende vaste plant. Ondanks goed beheer kwam deze plant na een paar jaar nog nauwelijks voor.
 
Almere 2013 - Een bijenlint van korenbloem is een zomerseizoen leuk en trekt de aandacht van het publiek. Maar hier moet het niet in blijven steken. Om de bijen te helpen moet naar duurzame oplossingen worden gezocht
 
Maassluis 1996 - De bloemenrijkdom in deze berm was na een jaar later vrijwel verdwenen.
 
Ede 2011 - Reukeloze kamille in 2012 al grotendeels verdwenen (maar inzaaien was hier bewust een tijdelijke maatregel.
 
In bloemengmengsels werden en worden vaak margrieten mee gezaaid. Vaak is dat de eenjarige de exotische kleine margriet, die na een jaar niet of nauwelijks terugkomt. De gewone margriet is een overblijvende plant, maar houdt vaak niet lang stand. Het zaad van de margrieten op onderstaande foto (Vlaardingen 1989) is afkomstig van het ecotype uit de omgeving, om het gras te onderdrukken, is grote ratelaar uitgezaaid, deze vegetatie heeft door zeer vakkundig beheer minsten 15 jaar standgehouden en is uiteindelijk door bezuinigingen op het beheer verdwenen.
 
Ingezaaide margrieten in Zoetermeer (foto 1997), de bodem is hier net iets te voedselrijk voor deze plant, die geleidelijk aan verminderd. In 2012 komen er nog enkele planten voor. .
 
Ede 2004 - Margrieten op dit bedrijventerrein zijn een aantal jaren later grotendeels verdwenen.
 
Leeuwarden 1989 - Margrieten bij een seniorenflat, leidden een zeer kort bestaan.
 
Schiedam 1991 - De margrieten op deze plek in waren na twee jaar verdwenen ondanks vakkundig beheer.
 
Apeldoorn 1997 - Een succesvolle bloemrijke, parkachtige berm.
 
Apeldoorn 1996 - een zeer succesvolle berm met ecotypen uit de omgeving. Een hoge graad van vakbekwaamheid lag hier aan te grondslag.
 
Soest 1996 - Een brede berm bestemd voor een derde rijstrook is omgevormd tot een parkachtig strook voor bijen en vlinders.