Een hofje is meestal een gemeenschappelijke binnenplaats of binnentuin die omgeven is door kleine woningen. Ze kunnen worden onderverdeeld in liefdadigheidshofjes en arbeidershofjes. De liefdadigheidshofjes zijn in 13e tot 19e eeuw tot stand gekomen, de arbeidershofjes dateren uit de tweede helft van de 19e eeuw en in het begin van de 20ste eeuw. In de huisjes in liefdadigheidshofjes woonden ouderen die het niet breed hadden. De arbeidershofjes boden huisvesting aan naar de stad getrokken arbeiders.

Tegenwoordig worden de hofjes door allerlei typen mensen bewoond: gezinnen, singles, jongeren en ouderen, laag geschoolde en hooggeschoolde. Soms is het reglement van vroeger nog steeds van toepassing. Dan mogen er alleen maar vrouwen wonen.

De meeste hofjes hebben een groene binnenplaats. De beplanting is er vaak gevarieerd, maar bestaat soms alleen uit rozen met heggetjes. Veel plantensoorten die er zijn aangeplant, zijn goed voor bijen. Bijenplanten zouden echter meer in hofjes kunnen worden toegepast. Vrijwel alle plantensoorten die in de database worden genoemd (Link 15 startpag.) komen daarvoor in aanmerking.

Een binnenplaats van een klooster wordt ook wel een kloosterhof genoemd. Vaak is dat een kruidentuin met een oude historie. De kruiden die er werden gekweekt, werden vaak voor geneeskrachtige of religieuze doelen gebruikt. Als deze kruiden in bloei staan worden de meeste daarvan door bijen bezocht. Veel van deze kruiden of combinaties daarvan kunnen ook in tuinen worden toegepast. Alleen al om de geur is dat zeker aan te raden. Kruidentuin