Waterkwaliteit
De herkomst en de kwaliteit van het water spelen een belangrijke rol in de ontwikkeling en de soortensamenstelling van de vegetatie. In het algemeen hebben we in de praktijk te maken met voedselrijk water. Door overbemesting en andere menselijke activiteiten kan het water zo voedselrijk worden dat slechts enkele plantensoorten zich hierin kunnen ontwikkelen. In de kustprovincies komen vaak brakke milieus voor. Dit zijn milieus die onder invloed staan van water dat enigszins zout is, maar duidelijk minder zout dan zeewater (zie Chloride gehalte).
In zout en brak water kunnen relatief weinig plantensoorten groeien. In het grootste deel van het land komt er op allerlei plaatsen zoet kwelwater aan de oppervlakte. Kwelwater is veelal ijzer- of kalkhoudend grondwater dat via de ondergrond van elders afkomstig is. Kwelwater kan uit de directe omgeving afkomstig zijn, bijv. water dat onder de rivierdijken doorsijpelt, maar het kan ook tientallen kilometers hebben afgelegd. Door het fosforbindend vermogen (binding aan ijzer- en calciumionen) en andere eigenschappen schept het voorwaarden voor een bijzondere plantengroei. Regenwater kan van uitstekende kwaliteit zijn, maar heeft een verzurend effect op bodems die grotendeels van regenwater afhankelijk zijn. (Zie ook bij Waterhardheid)
Chloride gehalte: In het kustgebied speelt het zeewater een belangrijke rol ook in het chloride gehalte van de bodem.
Zoet: chloride gehalte lager dan 1.000 mg/l.
Brak: bodems die onder invloed staan van brak water (chloride gehalte 1000 -10.000 mg/l).
Zilt: bodems die onder invloed staan van zout water (chloride gehalte meer dan 10.000 mg/l).