Slangenkruid wordt vrijwel overal het meest constant bezocht door hommels. Door solitaire bijen aanzienlijk minder. Dit komt zeer waarschijnlijk dat de vestiging van de plant niet synchroon loopt met die van de bijen. Tegen die tijd de bijen zich gaan vestigen, verdwijnt de plant al weer. Dit is vaak het geval in de duinen en locaties waar slangenkruid is ingezaaid. Vooral voor metselbijen en behangersbijen die afhankelijk zijn van of een voorkeur hebben voor slangenkruid is constante aanwezigheid van deze plant een voorwaarde voor de vestiging van deze bijen. Vanaf 1980 tot 1995 werd het spoorwegemplacement van Maastricht vrijwel ieder jaar bezocht. Slangenkruid was steeds in bescheiden aantallen (tientallen) planten aanwezig, maar op de meeste planten waren altijd behangers- en metselbijen te zien. Veel planten in relatie met veel nestgelegenheid biedt de beste garantie voor een blijvende aanwezigheid van echiumbij. Dit gegeven maakt het ook erg lastig om de echiumbij te bevorderen. Het bevorderen van de echiumbij is vrijwel louter vegetatiebeheer. Dit zou het beste door betrokken vrijwilligers, ondersteund door regionaal landschapsbeheer, kunnen gebeuren. Dit is het meest van toepassing voor Zuid en in mindere mate voor midden Limburg.

Echiumbij nestelt in "substraten en elementen die in de loop van een ontwikkelingscyclus min of meer stabiel blijven. Dit zijn onder meer lemige en stenige milieus, mergel- en leemwanden en doodhout. Deze elementen ontbreken in de duinen. Als men deze soort in het duingebied wil bevorderen bieden locaties in de naaste omgeving van oude gebouwen en schuren, randen van de bebouwde kom op den duur de beste garanties.