Aantekeningen over drachtplanten in relatie met wilde solitaire bijen
Voor wilde solitaire bijen wordt ook vaak het begrip drachtplanten gebruikt, maar drachtplanten zijn gekoppeld aan de imkerij.
Als het om de bijen in het algemeen gaat, dus ook wilde solitaire bijen, is het beter om over nectar- en stuifmeelleverende planten te spreken. Maar dat is een mond vol. Prof. dr. p. Zonderwijk, hoofd van de Adviesgroep Vegetatiebeheer, sprak altijd over de bloembezoekende insecten. Dat gaat een stap verder. Dat zijn ook de insecten die leven van andere bloemdelen zoals bloembladen en zaden. Als hij het over bijen had ging het meestal over wilde solitaire bijen.
Drachtplanten hebben te maken met de eigenschap van honingbijen

Honingbijen vliegen uit om nieuwe nectarbronnen te ontdekken. Als die gevonden zijn vliegen ze naar de bijenkast terug en beginnen dan met hun beroemde bijendans. Hoe meer drachtplanten de bij gevonden heeft des te heftiger is de dans. De bijen komen dan in actie en vliegen bijvoorbeeld massaal op koolzaad, linde of wilg. Dat doen ze zolang de drachtplanten in bloei staan. In de drachtplantengids van Hensels (1981) wordt dat aan geduid als dracht. Het begrip drachtplanten is dus nauw verbonden aan gedrag van bijen. Voor hun voeding zijn honingbijen genetisch niet op bepaalde drachtplanten afhankelijk in tegenstelling met veel wilde solitaire bijen. Het zoeken en het gebruiken van drachtplanten is een gecompliceerde sociale actie die genetisch is bepaald. Gezien vanuit het gedrag van de bijen zijn dachtplanten sterk gekoppeld aan honingbijen.

In de praktijk mogen we over drachtplanten spreken
In de praktijk wordt het overgrote deel van de drachtplanten ook door wilde solitaire bijen bezocht en vrijwel alle planten waar wilde solitaire bijen op vliegen worden door honingbijen bezocht. In de praktijk mogen we dus over drachtplanten spreken.
Drachtplanten zijn dan planten waar bijen op vliegen om er stuifmeel en nectar te verzamelen.
 
Waar kunnen planten groeien: toepassingsmogelijkheden van planten

Deze Bijenhelpdesk gaat over de toepassing en het beheer van (wilde) bijenplanten in hun milieu. Kunnen deze planten en/of de vegetaties waar ze in voorkomen ook worden toegepast op het platteland of in bijvoorbeeld tuinen en parken?
In pricipe kunnen alle planten in tuinen worden toegepast. Dit geldt voor de meeste wilde planten als het om "natuurlijke" vegetaties gaat. In grote tuinen kunnen ook alle soorten worden gebruikt die in openbaar groen worden toegepast, maar In kleine tuinen is vaak geen plaats voor grote bomen, breeduigroeiende heester of snel uitstoelende vaste planten.
De mogelijkheden voor toepassing en (potentieel) voorkomen van een vegetatie wordt in principe bepaald door de bodemeigenschappen. Om een indicatie van de bodemeigenschappen te krijgen, moet er naar de grondwaterstand en andere bodemeigenschappen worden gekeken. Verder ook naar de plantensoorten die er groeien. Dit is niet in een blik te zien. Men moet er vrijwel altijd inventariseren. Als het grootschalige projecten zijn kan daarvoor het beste een deskundige worden ingeschakeld. De praktijk is dat men het met beperkte middelen vaak zelf moet doen. IVN- en KNNV-leden kunnen daarbij diensten verlenen.

Waar “natuurlijke begroeiingen” kunnen worden toegepast, wordt in de eerste plaats bepaald door het milieu.
Als we begraafplaatsen en kerkhoven als voorbeeld nemen kunnen we de vraag stellen wat is wel en niet toepasbaar. Dat hangt van een reeks factoren af: het milieu, de schaal van het terrein, het beheer, het gebruik en de cultuur. Als er geen beperkingen door het beheer, het gebruik en de cultuur zijn, is alleen het milieu doorslaggevend. Er zijn voorbeelden van begraafplaatsen die met struikhei zijn begroeid, worden gedomineerd door klaprozen of teunisbloemen, met schraalgrasland, natuurlijke bosvegetaties, of met stinzenplanten en in Amsterdam is er zelfs een aangelegde bosvegetatie waarin de grote keverorchis spontaan massaal in voorkwam. Hetzelfde geldt voor landgoederen, bedrijventuinen, parken, recreatie terreinen en daktuinen. De rietorchis bijvoorbeeld, groeit in parken, recreatieterreinen, in stadsbermen, wegbermen, spoorwegterreinen, industrieterreinen en in tuinen.

Als het milieu niet geschikt is, ontwikkelt de gewenste vegetaties zich niet, is het wel geschikt dan liggen er kansen. Voor een plantensoort maakt het niet uit of die op een begraafplaats staat, op een bedrijventerrein of in een bos. Het enige wat telt zijn de groeiplaatsfactoren inclusief het beheer. Het is de kunst van de groenbeheerder, de hovenier of andere persoon met groene vingers om daar grip op te krijgen. Ter ondersteuning is op deze helpdesk een pagina groeiplaatsfactoren opgenomen
Voor de toepassing van uitheemse soorten geldt hetzelfde. Overal waar een bodem is of een verweerd substraat kunnen planten groeien en worden toegepast, maar de plantensoorten moeten dan wel bij dat milieu passen. Alle uitheemse planten die op deze website worden genoemd kunnen in principe in openbaar groen worden toegepast, maar het hangt van de situatie af of dat ook zinvol is. In een recreatiepark worden andere planten toegepast dan in een plantenbak voor het stadhuis. Voor de vele voorbeelden wordt verwezen naar de foto,s op deze website.